อานิสงส์การถวาย “ร่ม” หรือ “ฉัตร” นั้น ในทางพระพุทธศาสนา ถือว่ามีอานิสงส์สูง

ในสมัยที่พระพุทธเจ้ายังเป็นหน่อเนื้อ พระบรมโพธิสัตว์ พระองค์ทรงเคยถวายร่ม ให้แก่พระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่งด้วย

ในการถวายฉัตรนั้น เป็นเรื่องของการเฉลิมพระเกียรติ

ถวายเพื่อสักการะบูชา ด้วยวัตถุที่ประณีต วิจิตร ทรงคุณค่า

อันนำมาซึ่งความเลื่อมใสแห่งใจ ที่ตั้งมั่น ในพระพุทธศาสนา

การมีโอกาส ได้ถวายยกฉัตร นั้นจึงถือ เป็นมหามงคลบารมีสูงสุด

   อานิสงส์ของการถวายร่ม หรือฉัตร ในพระสุคตและพระสงฆ์

ซึ่งเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดแล้ว ได้รับอานิสงส์ซึ่งสมควรแก่กรรม ๘ ประการคือ

๑.ไม่รู้สึกหนาว

๒.ไม่รู้สึกร้อน

๓.ละอองและธุลีไม่แปดเปื้อน

๔.เป็นผู้ไม่มีอันตราย

๕.ไม่มีจัญไร

๖.มหาชนยำเกรงทุกเมื่อ

๗.เป็นผู้มีผิวพรรณละเอียด

๘.เป็นผู้มีใจกว้าง ไม่หดหู่

        (พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน)